Oorzaken van moeheid

Algemeen
Moeheid is een veel voorkomende klacht die artsen veelal in verlegenheid brengt omdat er maar zelden een reguliere oorzaken van moeheid (=diagnose) gevonden worden. Bij bloedonderzoek bijvoorbeeld worden slechts bij ± 8% van de vermoeide patiënten afwijkingen gevonden.
De meest bekende oorzaken van moeheid zijn infectieziekten , bloedarmoede , nier en leverziektes , schildklieraandoeningen , hartziektes zoals hartfalen , zenuwziektes als multipele sclerose en spierziektes, rheumatologische ziektebeelden , longziektes die al of niet met benauwdheid gepaard gaan , kanker en verder natuurlijk de zeer veel voorkomende ziektes als depressie en overspannenheid c.q. burn–out . We hebben hier te maken met relatief duidelijk omschreven ziektebeelden waarbij het bekend is dat moeheidsklachten optreden. Het lijkt een lange lijst maar aangezien deze ziektes veel minder vaak voorkomen dan de klacht moeheid blijft er een grote groep onverklaarde moeheidsklachten over waar dan ook geen therapie voor bestaat en waar de reguliere behandeling noodzakelijkerwijs erg praktisch is: om leren gaan met de energie die je nog wel hebt en wel eventueel. onder begeleiding van een revalidatie-arts . Niet zelden neemt de energie door conditietraining dan overigens alsnog toe.

Onverklaarde moeheid
Onverklaarde moeheid is onder te verdelen in twee types :
Kort bestaand d.i. minder dan een half jaar en chronisch d.i. langer dan een half jaar. De moeheid kan mild zijn en verenigbaar met het dagelijks leven danwel invaliderend. Invaliderende moeheid kan gaan tot een moeheid die alleen avond-activiteiten onmogelijk maakt tot een moeheid die tot frequente of zelfs vrijwel permanente bedrust aanleiding geeft.
Indien de moeheid chronisch invaliderend is spreken wij van een chronisch vermoeidheidssyndroom ( cvs) ook wel myalgische encephalomyelitis ( me ) genoemd. Hierbij komen vaak nog vele andere klachten voor. Meer over Me/CVS
Gaat de moeheid gepaard met spierpijnen en drukpijn op heel bepaalde drukpunten dan kan soms de diagnose fibromyalgie gesteld worden. Ook hierbij komt een heel scala aan andere klachten voor ; lees hierover verder in het hoofdstuk Fibromyalgie .
Voor deze aandoeningen bestaan geen onderscheidende testen ( lichamelijk onderzoek , laboratorium of scans) die kunnen uitmaken hoe moe iemand is en wie een dergelijke ziekte nu wel of niet heeft. Dat is bij de eerder genoemde ziektebeelden als bloedarmoede , schildklierziekte e.d. behalve bij depressies e.d., wel het geval. Het ontbreken van een duidelijk aantoonbare lichamelijke basis voor deze vermoeidheden maakt dat er bij artsen twijfel bestaat of er wel echt sprake is van een ziekte of dat het meer om een vorm van ziektegedrag gaat dat op een of andere manier ontstaan is en uit angst voor pijn en ongemak in stand gehouden wordt. Problemen bij arbeidsongeschiktheidskeuringen en het verkrijgen van uitkeringen zijn het gevolg van deze twijfel. Meer hierover onder de desbetreffende paginas.
Een speciale vermelding verdient de wintermoeheid. Bij deze term zullen artsen hun wenkbrauwen fronsen en patiënten enigszins verward raken omdat zij wellicht uit de volksmond het begrip voorjaarsmoeheid kennen en anderzijds het begrip winterdepressie, maar niet het begrip wintermoeheid. Derhalve is ook hier een apart hoofdstuk aan gewijd en wel temeer omdat deze aandoening zeer veel voorkomt ; zeer goed behandelbaar is met Hepar Magnesium D10 injecties en hier ook het eerste onderzoek naar de werkzaamheid van Hepar Magnesium D10 aan gewijd is.  U vindt dit thema op de pagina ‘Winterdepressie’ 

Tenslotte volgen nog enkele ervaringen met moeheid bij kanker, moeheid na een bevalling,en moeheid bij overspannenheid/burned-outsyndroom. Hier bestaat het minste ervaring mee omdat de eerstgenoemde situaties zich in mijn praktijk minder vaak voordoen en de moeheid bij overspannenheid een functie heeft waardoor het niet verstandig is hier de therapie op te richten. De hierboven genoemde themas worden in een andere volgorde besproken dan dat zij hierboven besproken zijn.